พื้นที่ย่านปากคลองตลาดเป็นชุมชนและย่านค้าขายเก่าแก่ตั้งแต่ต้นรัตนโกสินทร์ ตั้งใกล้กับพระนครชั้นใน อยู่บริเวณปากทางตัดกันระหว่างคลองคูเมืองที่ตัดออกแม่น้ำเจ้าพระยา แต่เดิมเป็นตลาดขายปลา เมื่อในช่วงรัชกาลที่ 5 พื้นที่บริเวณนี้ได้รับการพัฒนาจัดการเรื่อยมา ทั้งการตัดถนนเลียบคลอง การปรับปรุงลำคลองให้เป็นระบบ มีการทำเขื่อนและทางลง สร้างสะพานข้ามคลอง และยังมีการสร้างตึกแถวในช่วงปลายรัชกาลด้วย โดยตึกแถวโครงการใหญ่และสร้างเป็นรูปแบบที่แสดงการประยุกต์ปรับปรุงเครื่องประดับอาคารแบบตะวันตก

สำหรับการวางผังอาคารจะสร้างเลียบไปกับถนน และสร้างเป็นแนวยาวโอบล้อมชุมชนหรือตลาดที่อยู่ด้านในเอาไว้ โดยมีการเว้นระยะอาคารเพื่อตัดเป็นตรอกซอยเพื่อให้สามารถเข้าถึงพื้นที่ภายในได้สะดวก ทั้งนี้จัดเป็นรูปแบบการวางผังอาคารแบบหนึ่งที่พบในพระนคร พบในช่วงที่มีการสร้างตึกแถวแทนอาคารบ้านเรือนแบบเก่า ตัวอย่างที่คล้ายคลึงกัน เช่น ตึกแถวย่านท่าเตียน เป็นต้น เพื่อความสวยงามและเป็นระบบ เพราะตึกแถวเหล่านี้ได้รับการออกแบบให้มีรูปลักษณ์จากแบบอย่างตะวันตก และการสร้างตึกแถวเลียบถนนยังทำให้มีระนาบอาคารที่ระดับระนาบเสมอกันด้วย ตึกแถวย่านปากคลองตลาดนับเป็นโครงการตึกแถวที่ใหญ่และเก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในเกาะกรุงรัตนโกสินทร์ เนื่องจากครอบคลุมบริเวณเลียบถนนอัษฎางค์ (ทิศตะวันตก) ถนนบ้านหม้อ (ทิศตะวันออก) ถนนจักรเพชร (ทิศใต้) ถนนพระพิทักษ์ โดยมีการออกแบบสร้างให้เป็นลักษณะอาคารที่รับเอาอิทธิแบบตะวันตกแบบคลาสสิคมาใช้