กรุงเทพมหานคร ศูนย์กลางงานช่างและงานศิลปกรรม โดยเฉพาะวัดหลวง ซึ่งมีอยู่เกือบ 100 แห่ง เป็นผลงานอันทรงคุณค่าและแสดงความเป็นเอกลักษณ์ของงานช่างไทย ทั้งรูปแบบ แนวคิดและคติการสร้างอย่างแท้จริง แต่ด้วยในปัจจุบันกรุงเทพฯ มีการพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง มีสิ่งปลูกสร้างเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอาคารสูง เป็นส่วนหนึ่งที่รุกล้ำและบดบังทัศนียภาพอันงดงามของศาสนสถาน ทำให้เกิดความด้อยค่าลง ปัญหาสำคัญจึงอยู่ที่ยังขาดปัจจัยทางด้านข้อมูลเชิงลึกในงานศิลปกรรมขาดความรู้ความสำคัญทางด้านการอนุรักษ์ พัฒนาและขาดการจัดการมรดกวัฒนธรรมอย่างเป็นรูปธรรม

แนวทางหนึ่งของการจัดการมรดกวัฒนธรรมของกรุงเทพมหานคร คือ การวิจัยทางด้านศิลปกรรม เพื่อเป็นองค์ความรู้หลัก ก่อนที่จะมีการบริหารจัดการด้านอื่น ๆ อันประกอบด้วยเรื่องหลัก คือ การวิจัยศิลปกรรมวัดหลวงในกรุงเทพมหานคร เพราะเป็นงานศิลปกรรมที่แสดงถึงความเป็นศูนย์กลางของงานช่างไทย เพื่อแสดงให้เห็นถึงความโดดเด่นของงานศิลปกรรม แนวคิด คติการสร้าง และเทคนิคงานช่างไทย อันเป็นพื้นฐานของการเรียนรู้ เพื่อความรู้และความเข้าใจในการการอนุรักษ์ การพัฒนา และการจัดการทางวัฒนธรรม รวมทั้งผลประโยชน์ที่ตามมา คือ การจัดการเส้นทางท่องเที่ยวทางศิลปกรรม ซึ่งจะทำให้เกิดคุณค่าและมูลค่าสูงสุด อันจะยังประโยชน์ในความเป็นเอกลักษณ์และความเป็นไทย พร้อมกับการท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมอย่างมีคุณค่า เป็นการอนุรักษ์และพัฒนาประเทศแบบยั่งยืนต่อไป